2020-2024
Innowacyjna, naczelna koncepcja projektu AGaStor opierała się na synergii pomiędzy magazynowaniem gazu ziemnego a procesem składowania CO₂ w lokalizacji w pobliżu wychwytywanych źródeł emisji CO₂ (np. w północno-zachodniej Polsce). Głównym celem projektu było ułatwienie realizacji zaawansowanego Podziemnego Magazynu Gazu (PMG) z wykorzystaniem dynamicznego wspomagania Poduszki Dwutlenku Węgla (CDC) w solankowych warstwach wodonośnych. Lokalizację tego magazynu wybrano w sąsiedztwie przemysłowego źródła CO₂, terminalu odbiorczego LNG oraz gazowego interkonektora „Baltic Pipe” NO-PL.
Kluczową innowacją było opracowanie nowej i bezpiecznej technologii składowania CO₂ jako poduszki (lub jej części) w magazynowaniu gazu energetycznego w warstwach wodonośnych. W ramach projektu opracowano praktyczne wytyczne i rozwiązania dotyczące charakterystyki możliwych miejsc składowania UNGS z CDC (w tym architekturę 3D kompleksu składowania, mechanizmy pułapkowania, przepływ reaktywny, proces mieszania CO₂ i gazu, ocenę ryzyka i analizę wrażliwości) w wybranych regionach przyszłego rozmieszczenia, ulepszone monitorowanie oraz potencjalne sposoby łagodzenia wycieku CO₂.
Połączenie składowania CO₂ z PMG może przynieść przemysłowi korzyści ekonomiczne i technologiczne oraz umożliwić zmniejszenie ilości antropogenicznych emisji CO₂. Ten nowy element CCUS stał się częścią działań proklimatycznych. Kluczowym zagadnieniem projektu AGaStor była wymiana wiedzy i pogłębiona współpraca pomiędzy partnerami z Polski i Norwegii w celu określenia najlepszych technologii i zastosowań w systemach energetycznych krajów partnerskich.
Projekt zrealizowano we współpracy z University of Stavanger.
Finansowany w ramach Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2014–2021 / POLNOR CCS 2019.
2020-2024
Projekt SaltPreCO2 skupił się na transporcie reaktywnym i interakcjach CO₂–solanka–skała podczas podpowierzchniowego zatłaczania CO₂ do zasolonych warstw wodonośnych. Wyniki projektu umożliwiły lepsze zrozumienie sprzężonych procesów hydrauliczno-mechaniczno-chemicznych (HMC) w ośrodkach porowatych oraz pozwoliły przewidzieć zjawiska rozpuszczania i wytrącania indukowane przez ruchy CO₂ głęboko pod powierzchnią Ziemi.
Aby lepiej zrozumieć i przewidzieć geoprocesy, projekt badawczy realizował następujące cele:
Projekt sfinansowano ze środków EEA and Norway Grants – GREIG Program, we współpracy z University of Stavanger.
2022-2023
Przedmiotem projektu pt. „Opracowanie technologii wytwarzania ultralekkich kompozytowych zbiorników do magazynowania wodoru dla rozproszonych systemów energetycznych” było opracowanie i wdrożenie przełomowej metody wytwarzania zasobników do magazynowania sprężonego wodoru z wykorzystaniem technologii produkcji w pełni kompozytowych zbiorników. Efektem prac było uruchomienie produkcji zbiorników o odpowiednio wysokiej barierowości na sprężony wodór pod ciśnieniem 35 bar, 100 bar, 300 bar, 350 bar i 700 bar.
Prace realizowane na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH w Krakowie dotyczyły wykonania badań oraz przeprowadzenia symulacji przepuszczalności prototypowych materiałów, z których wykonano wkładki zbiorników kompozytowych IV typu. Wynikiem badań było m.in. określenie przepuszczalności materiału linera na podstawie badań przeprowadzonych na specjalnym stanowisku laboratoryjnym do badania przepuszczalności materiałów oraz określenie ilości przenikającego wodoru przez przegrodę o parametrach wytworzonej wkładki na podstawie symulacji numerycznych.
Projekt przyczynił się do promocji wykorzystania wodoru, który w Europie zyskał na popularności jako paliwo alternatywne. Wykorzystanie energii wodoru w systemach napędowych stanowiło proekologiczną alternatywę dla paliw ropopochodnych, zwłaszcza przy zastosowaniu zbiorników kompozytowych.
Projekt został zrealizowany we współpracy z firmą Techplast sp. z o.o. (lider Konsorcjum).
Źródło finansowania: POIR.01.01.01-00-0872/21.